Etappe twee op weg naar The Ride 2018

Dit wordt mijn tweede blog voor Cycling Espresso. Vele leuke reacties gehad op mijn eerste blog. Leuk! Afgelopen maand heb ik veel kunnen fietsen en een aantal mooie tochten gereden. De trainingen gaan de goede kant op. Het is en blijft zoeken naar hoe je jezelf beter en sterker kan maken.

Eind mei was de Tecklenburg Rundfahrt en dat was erg zwaar. Ik had mij er erg op verkeken, met name op de hoogte en ook het weer zat niet mee. Nou ja het was te mooi weer… Haha, ja dat kan ook. Het was heerlijk weer om lekker op een terras te zitten maar niet om te fietsen. Het was ook nog eens de eerste keer van het jaar dat het zo warm was. Het was dus zwaar, maar ook erg tof.

Er zaten 3 zware klimmetjes bij van plus 20%. Bij de eerste klim werd ik helaas klemgereden en moest wel stoppen omdat ze voor en naast mij afstapten. Ik kon dus geen kant op. Balen… Daar kan ik zo slecht over. Het voelde als falen. Met een kop als een oorwurm verder gereden en wat reden er veel mensen hard en goed, zo slecht voor mijn eigen ego.  De 2e klim van max 23 % kwam ik wel op en de 3e zware klim ging ook goed. Dat deed mij echt wel goed. Uiteindelijk besloten we om de 100km te doen. Uiteindelijk hadden we op zo’n 1450 meter hoogte gereden.

Uiteindelijk waren we wel tevreden en konden we erom lachen dat wij ons er zo op hadden verkeken. Het was een goede test voor The Ride Ardennes, want ik weet nu waar ik nog aan moet werken. Ik ben verschrikkelijk fanatiek en dat zit mij zeker weleens in de weg. Het moet altijd beter en sneller dan anderen, maar dat kan niet altijd. Maar ja dat stemmetje soms in je hoofd… Zegt af en toe wat anders

De week erna heb ik de Elfstedentocht gefietst. Het weer was weer super goed en de sfeer zat er goed in. Dit was voor het eerst 235 kilometer. In totaal heb ik er ongeveer 12 uur over gedaan, waarvan 10 uur op het zadel was. Het nadeel is dat je lang moest wachten bij de stempelposten, maar het was het zeker allemaal waard. Doordat de sfeer er goed in zat vlogen de eerste 160 kilometers echt zo voorbij. Daarna werd het wel lastig, je krijgt in vlagen last van alle pijntjes die je maar kan bedenken. Vooral de laatste 5km waren zwaar, maar dat ben je vrij snel vergeten als je eenmaal over de finish komt. De week na de Elfstedentocht heb ik het maar rustig aan gedaan, beetje duurtraining D1 en D2 en meer niet. Had geen spierpijn, maar wel een paar dagen vermoeide benen.

 

Hopelijk geeft het mij dan ook wat meer zekerheid tijdens het afdalen in de heuvels en bergen. Daarnaast is de afmontage stukken beter en wat echt een hoop verschil maakt.

Begin juli rij ik de Haren-Haren tocht en misschien nog een klimmertjes tocht in Arnhem. Ook wordt de Mont Ventoux bezocht voor 5 dagen, mee met de Wielerbus.nl. Ik ben heel benieuwd hoe dat zal zijn. Dat wordt echt fietsen in de bergen. Super veel zin in. Verder doe ik rustiger aan na de Mont Ventoux. Neem een rustblok van een paar dagen om goed te herstellen. Daarna ligt de focus op de trainingen en vooruitgang boeken. Qua duurvermogen zit het echt goed, daar zijn dus ook geen zorgen om. De focus gaat nu echt over naar snelheid. Met de nieuwe wielrenfiets gaat het al ietsjes sneller, maar het kan nog beter en dus moet er getaind worden. Dus er staan voor de komende tijd intervaltrainingen op de agenda. Dit is iets wat ik het minst leuk vind om te doen dus dat zal pittig worden.

 

Zoals je net al las heb ik de afgelopen maand een nieuwe fiets aangeschaft, het werd wel tijd voor een nieuwe. Het werd wat ik graag wilde, de Specialized Ruby Comp Disc met schijfremmen. Hopelijk geeft het mij dan ook wat meer zekerheid tijdens het afdalen in de heuvels en bergen. Daarnaast is de afmontage stukken beter en wat echt een hoop verschil maakt. Het schakelt vele malen beter en de fiets is stukken lichter.

Afgelopen maand ook voor het eerst een sportmassage gehad, veel trainen betekend ook voldoende rust nemen, goed voor jezelf en je lijf zorgen op gebied van voeding. Sportmassage schijnt goed te helpen om je lichaam te helpen om de laatste afvalstoffen te verwijderen waardoor je minder last hebt van spierpijn en kramp. Dit had ik zo eens in de week en nu na 3 weken heb ik dit nog niet weer gehad. De massage was wel erg pijnlijk, maar ondanks dat raad ik het iedereen zeker aan, Verwacht er dan geen ontspannen massage van. Zelf ga ik elke 6 weken op herhaling en dus kan je in de volgende blogs hier vast nog wel weer wat over lezen.

Afgelopen maand is de Bikegear.cc The Ride 2017 geweest. Dit betekend dus dat ik precies een jaar de tijd heb om mij goed voor te kunnen bereiden en te kunnen trainen. Van elke tocht maken zij mooie filmpjes. Echt fantastisch als je motivatie zoekt moet je er zeker even naar kijken. Het was ook wel een beetje jaloersmakend, want ook ik had al wel mee willen doen. Maar aan de andere kant heb ik nu een jaar lang de tijd om te gaan trainen. Tot nu toe heb ik geprobeerd mijn trainingsschema’s te maken zelf te maken en dat hoop ik te blijven doen. Op het gebied van voeding en krachttraining gaat Yentl van gezondernederland.nl met mij mee kijken.

Tot zover weer even.

Graag tot de volgende blog!

Linda Dijkman

Wielrenster uit Groningen

is een zeer actieve wielrenster uit de stad Groningen. Op instagram deelt ze dagelijks haar voorbereidingen op diversen toertochten met uiteindelijke doel; The Ride the Ardennes en The Ride 2018. En ook op onze site zal ze in ieder geval tot aan The Ride Ardennes schrijven over haar route hier naar toe.

Schrijf je in voor het laatste CE nieuws